Meet de 24-jarige Ryan Wilmes, een creatieve denker met een uitgesproken visie over hoe je passies bij jongeren en studenten naar boven haalt. Dit interview is de derde van een serie. Het maakt onderdeel uit van een grootschalig behoefte onderzoek die CODE043 in samenwerking met JONGR, de jongerenraad van Maastricht heeft uitgevoerd onder jongeren uit Maastricht en omgeving. Elk interview is compleet anders en geeft een andere kijk op het leven van een jongere en zijn of haar behoeftes.

 

 

Naam geïnterviewde: Ryan Wilmes

Leeftijd: 24 jaar

Woont: z’n hele leven in Maastricht, Komt uit Heugem en woont in de Heeg.

Opleidingsniveau: HBO,  Communication & Multimedia Design

Werk: –

“Die skills die ik buiten mijn school om heb geleerd, daar doe ik nu werk in. Dat vind ik bizar. Ik werd tijdens mijn middelbare school doodgegooid met zogenaamde levensbepalende beslissingen, waarvan je toen dacht: “Dit ga ik mijn hele leven doen”. Achteraf gezien ben ik zoveel tijd kwijt geweest aan vakken op school waar ik nu niets mee doe.”

 

 

Kun je je kort voorstellen?

Mijn naam is Ryan en ik ben 24 jaar. Ik studeer momenteel af aan de opleiding Communication & Multimedia Design (CMD). Ik kom uit Maastricht en groeide praktisch mijn hele jeugd op  in Heugem. Momenteel woon ik samen met mijn vriendin in de Heeg. Ik ben werkzoekende maar dat komt goed. Ik ben namelijk bijna klaar met mijn studie. Daarnaast ben ik zeer geïnteresseerd in elektronische muziek en andere extreem nerdy hobby’s.

 

Hoe zouden je vrienden je omschrijven?

Ik denk een beetje zoals ik mezelf net al beschreef. Nerdy. Overenthousiast over sommige dingen, waar andere mensen niet enthousiast van worden. Dingen zoals foto’s van bloemen en planten. Alles wat een licht wetenschappelijk tintje heeft, kan ik echt geweldig vinden. Het universum bijvoorbeeld.

Ik vind het fijn als mensen mij als een rustige jongen omschrijven, maar met de  juiste mensen weet ik dat ik ook zeer aanwezig kan zijn. Ik hou ervan om te denken dat mensen mij creatief vinden. Tenminste ik denk dat, het zijn namelijk geen zaken die je even aan mensen vraagt.

 

Hoe ziet je leven er momenteel uit?

Hoe mijn leven er momenteel uitziet, geeft geen representatief beeld. Komende vrijdag ben ik klaar met mijn afstudeerproject. Dat betekent dat ik van een fulltime stage ga naar ‘even niks’. Dan is het de bedoeling dat ik parttime ga werken en daarnaast mijn eigen projecten opbouw. Ik wil freelance werk gaan doen en zou dit graag langzaam aan, beetje bij beetje, willen opbouwen. Maar op dit moment ben ik nog druk bezig met afstuderen.

Ik ben een UX designer, dat betekent “user-experience” designer. Ik ontwerp het scherm wat mensen zien bij een website. Ik maak niet de intelligente code, maar ik ontwerp hoe de website eruit komt te zien. Ik kies lettertypes, posities van knoppen, welke menu’s onder welke noemers vallen. Eigenlijk alles waar een niet-menselijk ding moet communiceren met een mens, daar ontwerp ik een oplossing voor. Ik ontwerp in dit geval websites en applicaties. Ik kijk dus eerst wie die applicatie gaat gebruiken en dan ga ik kijken hoe ik voor die mensen een product van toegevoegde waarde kan leveren.

Ik merk ook in mijn professioneel leven dat ik van heel veel dingen enthousiast kan worden. Ik weet van heel veel dingen een beetje, en heb weinig diepgaande kennis over specifieke onderwerpen. Ik vind het lastig om een naam voor mezelf te maken, als iemand die van heel veel dingen een beetje weet. Hier moet ik nog een weg in zien te vinden. Dus wie ik ben is voor mij nog niet helemaal duidelijk. Naast websites bouwen, doe ik ook aan grafisch design en sound design.

 

Hoe ziet een  normale doordeweekse dag er voor jou uit?

Ik begin mijn dag met een fruitsmoothie, die ik zelf maak. Dat duurt even, en dan zet ik mij ook wat koffie.

Dan kom ik te laat op stage, want ik moet nog helemaal wakker worden. Dat gebeurt als je jong bent en je vroeg op je werk moet zijn. Dan word je op het werk wakker. Meestal maak ik aan het begin van mijn dag een planning voor de rest van de dag waar ik nadenk over doelstellingen. Door dit op te schrijven, probeer ik structuur te brengen aan mijn dag. Sommige dagen kunnen chaotisch zijn en omdat ik veel projecten voor mezelf doe, is er niet een baas die mij op mijn vingers tikt als ik mijn werk niet af heb. Op maandagochtend maak ik een weekplanning voor de hele week en dan vervolgens ook een dagplanning voor de maandag. ‘s avonds maak ik altijd tijd vrij voor hobby’s. Op z’n minst nog een uur voor sound design. Dat probeer ik elke dag te doen.

 

Zijn het allemaal hobby’s die je in je eentje uitvoert?

Voornamelijk wel ja. Dankzij mijn hobby’s ken ik mensen online, maar dat zijn niet mensen die ik ‘fysiek’ ken. Het zijn internetvrienden en die helpen me af en toe met het maken van elektronische muziek. M’n elektronische muziek is atmosferisch. Geen hardstyle ofzo.

Voor de rest speel ik ook nog een fantasy kaartspel, dat ‘Magic the Gathering heet’. Vroeger deed ik ook mee aan toernooien, die toevallig vlak in de buurt werden georganiseerd, in de speelgoedwinkel de Vliegeruit. Er is daar een community. Af en toe doe ik ook aan 3D-design. Dan maak ik 3D-ontwerpen in het programma sketch-up die ik af en toe op school uitprint.

 

Wat vind jij belangrijk in het leven?

Dat is een brede vraag. Ik vind heel veel dingen namelijk belangrijk in mijn leven. Het is een beetje cliché, maar gelukkig zijn, dat vind ik erg belangrijk. Persoonlijk geluk en niet rijkdom. Ik doe liever een baan die ik leuk vind dan een baan die goed betaalt. Zo ben ik ook opgegroeid, in een sfeer dat je een baan moet hebben die bij je past. Maar ik vind het zelf belangrijk dat mensen zichzelf kunnen zijn en zich kunnen ontwikkelen. Iedereen moet in principe op zijn plek kunnen komen. En dat hoeft iemand niet per se via de traditionele methodes. Als dat op andere manieren kan, is dat ook goed. Ik geloof er in dat dingen zoals opleidingen minder belangrijk worden in de toekomst. Dat is een beetje aan het vervagen door de opkomst van het internet. Ik heb hier ondertussen al veel discussies over gehad met mijn ouders die wilden dat ik mijn opleiding afmaakte. Dit heb ik ook vervolgens gedaan omdat ik deze opleiding gewoon vet vind. Ik merk bijvoorbeeld aan mijn broer dat school niet voor iedereen is. Daarnaast is mijn vriendin halverwege haar studie gestopt en werkt nu op een plek die ze helemaal geweldig vindt. Als je op een plek komt waar je je thuis voelt dan is dat helemaal prima. Het idee van basisschool, middelbare school en dan je opleiding volgen en daarna gaat werken is tegenwoordig achterhaald.

Ontwikkeling vind ik ook belangrijk in mijn leven. Dat ik blijf leren en niet stil blijf staan. Ik merk dat ik dat dit mijn hele leven wil blijven doen. Ook op het moment dat je enige kennis hebt over bepaalde onderwerpen zoals Design bijvoorbeeld. Dan merk ik dat ik op een punt zit dat ik weet hoeveel er nog te ontdekken valt binnen dat gebied. Dat vind ik belangrijk.

 

Wie vind je belangrijk in je leven. 

Mijn twee broertjes, mijn moeder, mijn vriendin. De mensen om me heen. Mijn pa. Iedereen die aan m’n pa‘s kant van de familie hangt. Opa’s en oma’s. Dat is eigenlijk vrij normaal. Ik heb een paar vrienden waar ik het heel goed mee kan vinden. Dat vind ik ook belangrijke mensen in mijn leven, die ik vooral in het weekend zie als ik wil afschakelen.

 

Tegen welke dingen loop je aan?

Dat stukje van mezelf blijven ontwikkelen en mezelf in de markt zetten. Ik weet nu al dat ik hier last van heb. Ik kom dus van mijn school af en ik weet bijvoorbeeld niet welke vacature-omschrijving ik moet zoeken. Op wat voor een vacature ga ik zoeken? Moet ik zoeken voor marketing- of voor communicatiemedewerker? Ik heb nog geen idee. Het zal even duren voordat ik hier ervaring in heb. Ik heb nu wel een docent gevonden die me hier mee helpt. Die doet dit ook voor andere leerlingen die net klaar zijn met de opleiding. Hij zorgt ervoor dat je een plan kunt definiëren. Waar je neerzet wat je belangrijk vindt in je leven, en waar vervolgens een businessplan uitkomt. Uiteindelijk ga je met je businessplan naar het KvK. In dit proces zit ik nu ook. Ik definieer me als iemand die voor jou dingen kan doen. Maar wat die dingen zijn dat weet ik nog niet.

 

Wat wil je graag bereiken?

Ik wil graag in een positie zitten, dat ik geld kan verdienen met dingen die ik leuk vind en tegelijkertijd dingen maak die waardevol zijn voor mensen. Dat ik op een of andere manier, een verandering kan maken in iemands leven. Het is lastig om onder woorden te brengen. Maar op een gegeven moment wil ik  dingen gaan maken die waardevol zijn voor de toekomst voor wie dan ook. Zolang mensen maar tevreden zijn.

 

Heb je het idee dat je al je hobby’s kan uitoefenen? Zijn er geen belemmeringen?

Ik heb het idee dat ik alles kan doen wat ik wil. Misschien kan ik langzamerhand in de toekomst van elektronische muziek meer mijn ding maken. Zodat ik hier geld mee kan verdienen. Daar zie ik nog niet zo’n community voor in Maastricht. Ik wil niet alleen op mijn zolderkamertje muziek blijven maken. Ik heb behoefte aan contact met mensen die dezelfde interesses hebben. Er worden onvoldoende workshops bij Kumulus gegeven, terwijl Schunck in Heerlen dit wel aanbiedt. Ik mis communities waar mensen met elkaar samenwerken. Je kunt als elektronische muziekmaker samenwerken met bijvoorbeeld dansers of choreografen. Een muziekstuk maken voor een dansshow. Maar je zou ook muziek kunnen maken voor film. Dat zie ik ook niet gebeuren hier, dat creatievelingen elkaar vinden en vervolgens elkaars kwaliteiten benutten. Als je een netwerk hebt dan kun je dat. Maar je hebt nergens een plek waar je het talent kunt vinden. In ieder geval, niet dat ik weet.

 

Ben je cultureel actief?

Niet nu in de fysieke wereld. Maar wel op het internet.

 

Denk je dat cultuur je iets kan bieden?

Jazeker. Cultuur is een product van de waarden en normen die je als maatschappij hanteert. Mensen ‘maken’ kunst omdat ze een verhaal willen vertellen. In die verhalen, in die communicatie, zit een gedeelte waarden en normen. Als dit gedeelte wegvalt, wat communiceer je dan nog?

Ik vind het belangrijk dat je kijkt naar wat de culturele uitingen zijn in de wereld als je wilt zien waar de problemen liggen. Dan zie je wat mensen echt bezig houdt in het leven. Een vriend van mij is komiek. Zijn stijl komt overeen met die van Hans Teeuwen. Het is grof, goed grof. Als in grappen over Auschwitz grof. Maar als hij die grappen niet zou mogen maken dan zou hij niet kunnen uitdrukken hoe erg het was. De grap is grappig, omdat hij tegelijkertijd weet hoe ernstig het is geweest toen. Het maken van de grap is voor hem een uiting, hoe ernstig hij het vindt en dat hij graag ziet dat het niet nog eens gebeurt. Zoiets is cultuur. Het is een uitdrukking van iets wat je maakt. Je kijkt naar hun culturele uitingen en zo zie je wat hun bezig houdt.

 

Wat is je definitie van kunst?

Dat is een interessante vraag. Daar is een discussie over gaande, mensen zijn het hier niet met elkaar over eens. Persoonlijk vind ik dat kunst, het woord ‘kunnen’ bevat. Kunst is iets wat je kan, waar je goed in bent. Je voert iets uit waar je heel goed in bent. Als iemand goed is in het maken van grappen is dat kunst. Als iemand goed is in het maken van een schilderij dan is dat ook kunst. In principe, volgens die definitie zou je kunst ook kunnen zien als iemand die gewoon heel goed is met administratief werk. Maar als die persoon, echt, echt goed is, dan kan dat. – Marie-Claire: Zie jij kunst als een ambacht? Een vaardigheid of skill?- Ja eigenlijk wel. In kunst moet wel een soort van verhaal of bericht zitten, voor mijn gevoel. De soort kunstwerken die je soms ziet, zijn abstract of conceptueel. Dan gaat het om de gedachte erachter. Je moet dat soort werken aan je eigen fantasie overlaten. Maar voor mij is kunst iets dat je maakt en een bericht dat je wil meegeven aan iemand. Je wilt iemand iets leren of een verhaal vertellen. We zijn dat van nature en dat pak je dan op een manier waar je goed in bent. Dat is zo’n beetje de essentie.

 

Wat is cultuur volgens jou?

De som en de uiting van waarden en normen die wij als maatschappij hanteren alles wat daar uit voort komt.

 

Ben jij op de hoogte van de kansen en mogelijkheden die Maastricht te bieden heeft?

Ik denk het niet, want ik ben een beetje een leek. Voor mijn gevoel heb ik wel naar mogelijkheden gezocht, maar deze niet gevonden. Dus mochten er dingen zijn, dan ligt er ergens een communicatieprobleem denk ik dan. Om een of andere reden ben ik meer op de hoogte van de scene in Heerlen, dan in Maastricht. Ik weet niet waarom, maar die mensen ken ik ook vanuit mijn opleiding. Het zijn er in ieder geval weinig uit Maastricht die in die sfeer actief zijn.

 

Ben je op de hoogte van mogelijkheden en kansen die lokale organisaties, zoals stichtingen en fondsen je kunnen bieden, met name om je interesses te ontwikkelen?

Ja, ik ben net op de hoogte van CODE043. Maar daar houdt het vrij rap op.

 

Ben je op de hoogte van culturele activiteiten in Maastricht

Matig. Ik ben net op de hoogte van organisaties als CODE043,  Kumulus en van de Complex. Enigszins van de kunstacademie, en van CMD, mijn opleiding.

 

Wat zou er kunnen worden gedaan om daar verandering in te brengen?

Dat weet ik niet. Misschien als er een platform zou zijn. Een open plek waar je je ding kan doen. In Heerlen heb je Carbon6. Dat is een initiatief wat is ontstaan in het oude CBS gebouw. Ze willen dat daar kruisbestuiving ontstaat, dat lukt nog niet helemaal. Je ziet wel dat mensen die iets creatiefs doen een goedkope plek hebben en dat deze mensen onderling met elkaar in contact komen. Je verbreedt daar heel hard je netwerk en je zit daar goedkoop. Carbon6 biedt kleine plekken aan tegen een relatief goedkope prijs voor startups. Daar hebben ze gewoon echt hele gangen waar allemaal creatieve mensen bij elkaar zitten. Die komen dan onder elkaar, en de hoop is dat er dan nieuwe samenwerkingen ontstaan. Is enigszins aan het lukken. Het concept schommelt nog een beetje. Dat komt, denk ik, voornamelijk omdat er naast creatieve mensen ook de belastingdienst en andere grote, stroeve organisaties zitten. Dat werkt niet goed samen. Er moeten daar gewoon gelijkgezinden op één plek zitten. Mensen worden ook gematcht aan elkaar, maar het concept heeft nog haken en ogen. Daar heb ik juist gemerkt, dat dingen vaak ontstaan omdat mensen bij elkaar kunnen binnenlopen.

Misschien zou zoiets  als Carbon6 in het Sphinxgebouw kunnen worden neergezet. Een oud gebouw, dat opnieuw een functie krijgt. Dat er een gezamenlijke lunchruimte is en een koffiebar. Zo kom je onder elkaar en ontstaan er redelijk snel connecties. Het moet niet op een supergrote schaal gebeuren, maar dat je d.m.v. activiteiten iets laat weten. Iets als Ted Talk. Dat je een zaal inricht en daar die creatieve mensen hun creatieve werk laten zien. Zoiets bijvoorbeeld.

 

Wat zou het doel van die plek volgens jou moeten zijn?

Het goedkoop aanbieden van een plek voor creatieve mensen zodat zij hun ding kunnen doen en hun werk kunnen presenteren. Zodat ze weten wat ze allemaal doen en in elkaars atelier kunnen kijken. Bijvoorbeeld d.m.v. glazen wanden. En een koffiebar mag daar niet ontbreken!

 

Zou je meer behoefte hebben aan meer ondersteuning en hoe zou deze ondersteuning eruit moeten zien?

Ja, ik denk dat ik daar behoefte aan heb. Misschien een cursus of workshop of een professional die je leert hoe je jezelf in de markt zet. Ik merk dat er jongeren voornamelijk in het begin van hun leven al belaagd worden met keuzes. In het derde jaar van de middelbare school moet je al gaan kiezen uit vier profielen. Daar ga je vervolgens je hele leven aan vastzitten. Na mijn eerste jaar HAVO kon ik het VWO gaan doen. Mijn mentor zei toen, heel correct,  dat ik daar niet gelukkig van zou worden. Toen heb ik ervoor gekozen om op de HAVO te blijven en dat was de beste keuze ooit uit m’n leven, want ik heb naast de HAVO allerlei grafische skills ontwikkelt. Denk aan photoshop en illustrator. Ik ben me toen ook gaan verdiepen in elektronische muziek en begonnen met het coderen in Flash. Die skills die ik buiten mijn school om heb geleerd, daar doe ik nu werk in. Dat vind ik bizar. Ik werd tijdens mijn middelbare school doodgegooid met zogenaamde levensbepalende beslissingen, waarvan je toen dacht: “Dit ga ik mijn hele leven doen”. Achteraf gezien ben ik zoveel tijd kwijt geweest aan vakken op school waar ik nu niets mee doe. Had ik toen maar iemand gehad die mij kon vertellen van ‘ja jongen dit laat dit links liggen, maar concentreer je op deze dingen, want hier word jij gelukkig van. Ga dat doen.”

 

Ja.

 

Zijn er nog andere manieren waarop je ondersteuning kan bieden?

Ik dacht dat ik destijds de enige was die naar school kwam en zich afvroeg’ Waarom doe ik dit elke dag’. Maar ik heb nooit anderen ontmoet, die ook zo dachten. Eén jongen wel, daar heb ik de laatste jaren van de middelbare school veel mee opgetrokken. Dat was het dan ook wel een beetje. Daar hield het ook op. Ook daar had ik graag mensen gevonden, die net zo dachten als ik. Die ook het gevoel hadden dat ze buiten de boot vielen omdat ze het allemaal niet zo interessant vonden.

 

Wat zou er voor nodig zijn om die mensen op die leeftijd te ontmoeten?

Dat zou ik je niet zo kunnen vertellen.

 

Zie jij hier ook een bepaalde rol voor de gemeente?

Zeer zeker. De gemeente en de scholen zouden hier aan kunnen bijdragen. Een zesjescultuur komt altijd ergens door. Iemand die enkel achten en negens haalt, is heel goed of die wilt het heel graag. Maar iedereen is altijd wel ergens goed in, ook als je alleen maar zesjes haalt. Het is juist een teken dat diegene niet bezig is met school. Trek daar als gemeente en school je conclusies uit en doe daar iets mee. Creëer zoiets als vrije workshops van Kumulus die focussen op talentontplooiing. Stuur daar een jongere dan één uur per week naartoe op kosten van de school. Dat zou niet iets moeten zijn waar leerlingen weer iets extra voor moeten betalen, anders krijg je weer die kloof tussen de rijke en arme gemeenten. Waar bij rijke mensen wel hun talenten kunnen ontplooien en arme mensen niet. Ik denk dat juist de arme gemeenschappen het nodig hebben dat er mensen zijn die hun talenten ontplooien.

Wat ontbreekt er volgens jou nog in de stad? Hoe kan Maastricht zich verbeteren voor jongeren?

Naast de dingen waar we het al eerder over gehad hebben, schiet me niets te binnen.

 

Zijn er ook dingen waar je wel tevreden over bent in Maastricht?

Ja tuurlijk. Ik vind Maastricht een prachtige stad en ik ben heel tevreden over de opleiding en dat Zuyd en UM hier zitten. Dat had ik graag nog iets meer gezien, de samenwerking tussen deze twee instellingen. Maar ze hebben goed contact met elkaar en wisselen projecten met elkaar uit. Dat vind ik fijn.

Het leven vind ik over het algemeen chill in Maastricht. Heugem is een mooi stukje Maastricht, alles is in de buurt en er zijn goede voorzieningen. Dus wat dat betreft is het prima.

 

Hoeveel sterren zou jij Maastricht geven?

7-8 sterren, in die richting.

 

Hoe krijg je andere jongeren meer geïnteresseerd in cultuur?

Cultuur is zo breed. Je moet niet weten hoe je jongeren geïnteresseerd krijgt in cultuur. Simpel gezegd  wil je eigenlijk gewoon weten wat jongeren leuk (kunnen gaan) vinden. Als je weet wat zij leuk vinden, bijvoorbeeld muziek. Waarom introduceer je ze dan niet aan de lokale muziekscene die momenteel semi- non-existent is. Stel dat je een student hebt die elektronische muziek vet vindt, koppel hem dan aan de Complex. Bijvoorbeeld door hem mee te laten helpen met een PURE Mestreech feestje. Daar komen vette acts. Ik durf te wedden dat daar jongeren rondlopen die denken dat ze zich niet interesseren voor cultuur. Niet realiserende dat zo’n feestje en de muziek daar ook bij horen.

Als je op de middelbare school zit en je hoort het woord cultuur. Dan denk je aan het theater of een dansvoorstelling. Op die leeftijd kan ik me voorstellen dat mensen dat niet zo chill vinden. Terwijl ze wel graag naar een actiefilm in de bioscoop gaan. Dat is ook cultuur. Ga met de mensen die cultuur niet chill vinden naar een workshop van mensen die film maken. Ik ken al twee bedrijfjes uit Heerlen die films maken. Laat ze zien hoe dat gebeurt. Ik denk dat je ze op die manier geïnteresseerd krijgt.

 

Je moet jongeren dus in aanraking brengen met diverse culturele activiteiten. Hoe moet dat verder volgens jou? 

Laat jongeren gewoon zien wat voor een coole projecten mensen doen in de buurt. Dat is de beste methode om mensen daadwerkelijk kennis te laten maken en gewoon heel breed.

 

Wie zouden dat volgens jou moeten doen? Wat zou een effectieve manier zijn om dat te doen?

Misschien als er een bedrijf zou zijn, dat workshops geeft op middelbare scholen. Bijvoorbeeld een bedrijf die huren dan professionals in, bijvoorbeeld een filmmaker, die tegen betaling naar een middelbare school gaat om zijn zegje te doen. Ik ken genoeg interessante bedrijven die in de smaak zouden vallen op een middelbare school, die projecten bedenken die jongeren interessant zouden vinden. Dat zou een belangrijke, eerste stap kunnen zijn voor middelbare scholieren om meer in aanraking te komen met kunst en cultuur.

 

Datum interview: 27 maart 2019 – Interviewer: Marie-Claire Lahaye

 

Andere blogberichten

© CODE 043 – PrivacyCookies

Cookies & privacy

Wijzig je instellingen of bekijk ons privacy statement

Privacy policy | Sluit
Instellingen